Monday, April 8

panda ගෙ කවි හිත පැනල ගිහින්



බොඩිම් වල දුක් විදිද්දි
තුන් වෙලෙන් දෙවෙලක්  
පෙට්ටි කඩෙන් කද්දි
ත්‍රිවීල් වලට සල්ලි නැතිව
කකුල් රිදෙනකං පයින් යද්දි
සෙට් වෙලා කුප්පි දාගෙන
නිදි මරාගෙන පාඩම් කරද්දි
ඉන්ටර්සිටි වලට සල්ලි නැතිව
හිරවෙලා තනි කකුලෙන් යද්දි

මාත් එක්ක මයෙ හේමලය  
වගේ උන්නු කවි හිත

පුන්චි දුරත් වීල් එකෙන් යද්දි
දාඩිය ගඳට බයේ
ඉන්ටර්සිටි වල යද්දි
වයිවාරන කඩ වලින්
දාස් ගණන් දීල කද්දි
සතුට සැනසිල්ල රස්සාවට 
සින්න කරල සල්ලි හොයද්දි

පැනල ගිහින්....


image reference : http://aisyahrocks.files.wordpress.com/2008/12/leave_by_amsterdam_jazz.jpg?w=700&h= 

 

Sunday, April 7

අරමුණක් නැතිව ලියන බ්ලොග්...

හුගම හුග කාලෙකින් බ්ලොග් ලිව්වෙ නැ... දැන් සින්ඩිකේටර් වලිනුත් මාව පන්න ල ඇති කියන එකට කිසිම සැකයක් නැ,...

පැන්ඩ ඇයි බ්ලොග් නොලියන්නෙ කියන එකට මට උත්තරෙකුත් නැ..සමහර විට අර මොහන් රාජ් ගෙ මාගම් සොලිය කියවල ඔලුව කරවුන නිසා වෙන්නත් පුලුවන්..ඒත් මේ ඒ ගැන කතා කරන පොස්ටුව නෙවෙ.

මම නිතරම මගෙන් ඇහුව ඒකට හෙතුව අලුත් රස්සවද කියල .. අනෙ මන්ද.. රස්සාව ජිව්තේට එකතු කරපු දේවල් සහ උදුර ගත්තු දේවල් තරාදියක දාල කිරන්න මම කොයි වෙලවකත් උත්සහ නොකරන්න වග බලා ගන්නව..

එකෙන් මාව වෙහෙස කරල රස්සාව එපා කරවයි කියල මට බයයි.. 

ට්‍රෙනින් මාස 6ත් එක්කම හෙට අනිද්දට අවුරුද්දක් පිරෙන රස්සාවට තාම්ත් මම යන්නෙ සංතොශෙන්.. එක නැති කරගන්න ගෙවන පඩිය කරන වැඩ ඇති වුන නැති වුන දේවල් එහෙට මෙහෙට දාල මැනල බලන්න මම උත්සාහ නොකරන්න වග බලා ගත්ත..

මගෙ රස්සාව ගැන පොඩි දෙයක් කිව්වොත් මම සහකාර මෘදුකාංග ඉන්ජිනේරුවක්... තෙරෙන සින්හලෙන් කිව්වොත් associate software engineer කෙනෙක්...

දෙයියනෙ කියල කැම්පස් එක සම්බන්ධ සියලු බැදීම් වලින් දැන් නිදහස්.. නැ එකට ගැනු ලමයෙක් අදාල නැ..මොකො කැම්පස් එකෙ මම කොක්කක් ගැහුවෙ නැති නිසා..

මගෙ ඉඟ සුග දැතින් ගන්න පුලුවන් හැම වෙලාවෙම පුදුම සහගත ලෙස සතුටින් ගෙවන කොහොම හරි මාවත් ඒ සතුටු රැල්ලට ඇද ගන්න උදේ හවා වෙර දරන එයත් එක්ක එක වහලක් යට එක බතක් උයාගෙන ඉන්න තියෙන බලාපොරොත්තුවත් හිත අස්සෙ තද කරගෙන තව අවුරුද්දක් අපි බලා ඉන්නව
 
තව දුරටත් බ්ලොග් ලියවෙයි ද නැද්ද කියල මම දන්නෙ නැ.. සමහර විට හැමදාම ඕනි වුන මීට වඩා නිදහසක් තියෙන මාව නිර්නාමික බ්ලොග් අඩවියකින් අපි මුන ගැහෙනව ඇති..

ඉස්සර නම් මේ වගේ කණ දෙපැත්තෙන් දාඩිය වැක්කරිල බෙල්ලෙ රැලි දිගේ ඇවිත් පපුවෙන් බඩට වැටිල මහ ගිරි දබෙ වගේ තඩි බඩ ගෙඩිය ගෙවා ගෙන ඇවිත් ඉනට තද වුන සරමට උරා ගන්න තරම් රස්නි අපූරු හවසක අත දිග ඇරල ලියනව කියන එක හරිම ලෙසි දෙයක් ඒත් දැන් ජීවන බර ඒ අත දිග අරින්න බැරි තරම් බර කරල..





Related Posts with Thumbnails